Saxenda® - het geheime wapen tegen overgewicht?

Obesitas (ernstig overgewicht) komt in Nederland steeds vaker voor. Volgens het Voedingscentrum zijn er, naast lichamelijke oorzaken van overgewicht, diverse omgevingsfactoren die een rol spelen bij het ontstaan ervan. Zo hebben we in ons land te maken met een omgeving waarin energierijk voedsel altijd en overal verkrijgbaar is.

Daarnaast is de noodzaak om veel te bewegen niet zo groot, onder andere door een gemakkelijke bereikbaarheid met de auto en/of het openbaar vervoer. Met een mooi woord worden de omstandigheden in Nederland een obesogene omgeving genoemd.

In 2023 had maar liefst vijftig procent van de mensen van boven de achttien overgewicht en ruim vijftien procent hiervan heeft te kampen met ernstig overgewicht. Op dit moment wordt voorspeld dat het percentage van mensen met (ernstig) overgewicht in 2050 opgelopen zal zijn tot 64 procent. En met deze toename neemt ook het aantal welvaartsziekten, als diabetes type II (suikerziekte), hoge bloeddruk, hart- en vaatziekten en verschillende soorten kanker, toe.

Om overgewicht vast te stellen, wordt gebruik gemaakt van de Body Mass Index (BMI), de internationale maat voor het gewicht in verhouding tot lichaamslengte. Hierbij wordt het gewicht in kilo’s gedeeld door het kwadraat van de lengte in meters. Voor volwassenen geldt dat een BMI tussen 25 en 29,9 gelijk staat aan overgewicht en een BMI van 30 of meer aan obesitas. Bereken hier je eigen BMI.

Al langere tijd is bekend dat het voor veel mensen noodzakelijk is om een aantal kilo’s af te vallen, willen ze gezond oud worden. Maar afvallen is voor de meesten onder ons geen hele gemakkelijke opgave. Heel veel mensen worstelen hier dagelijks mee. Sinds enkele jaren zijn er, als hulpmiddel bij het afvallen, medicijnen in de vorm van injecties beschikbaar. Eén van die medicijnen is het middel Saxenda®. In deze blog lees je meer over dit wapen in de strijd tegen overgewicht.

Liraglutide

Saxenda®, dat wordt toegediend via dagelijkse onderhuidse (subcutaan) injecties, bevat de stof liraglutide. Liraglutide lijkt heel erg op het van nature in het lichaam voorkomende hormoon glucagon-like peptide-1 (GLP-1). Dit hormoon komt vrij in de darmen nadat we gegeten hebben en geeft een signaal aan de hersenen af dat we voldaan zijn en geen honger meer hebben. Liraglutide bootst deze situatie na, waardoor onze hersenen steeds denken dat we voldoende gegeten hebben. Ook vertraagt het de maaglediging, zodat we ook daar langer een vol gevoel houden.